بهره برداری به بهانه دموکراسی

[ad_1]

نویسنده: مگنوس ژرده

دیپلماسی ایرانی: در سال 1994، انتشارات دانشگاه پرینستون کتابی به نام «ماموریت ایالات متحده و مبارزه جهانی برای دموکراسی» را منتشر کرد که تاریخی فوق العاده از چگونگی بهره بردن سیاست خارجی ایالات متحده برای ترویج دموکراسی در سراسر جهان را به نمایش می گذارد. در همان سال، این کتاب توسط وزارت امور خارجه مورد تقدیر قرار گرفت. آنها بررسی خنده دار خود را با این جمله آغاز کردند: «این کاری فوق العاده از کسانی بود که بورسیه تحصیلی گرفته اند و دفاعی متزلزل از گرایش بین المللی ویلسون است.» همان طور که آدام اچ. جانسون اشاره کرد این اعتقاد به ماموریت آمریکا در ترویج دموکراسی هنوز به شکل گسترده ای برقرار است.

چرا نباید اینطور باشد؟ به هرحال ایالات متحده نهادهایی مانند بنیاد ملی دموکراسی را به راه انداخته است. همان طور که ویلیام بلوم گفته، بنیاد ملی دموکراسی به مانند اسب تروا است «که 25سال پیش توسط سیا به صورت مخفی تاسیس شد.» کارل گرشمان، رئس بنیاد ملی دموکراسی معتقد است که ایالات متحده برای شکست رژیم پوتین باید شجاعت خود را بیشتر کند. به عبارت دیگر، نیاز به رهبری است که دموکراتیک انتخاب شده باشد و قاطعانه محبوب باشد. این نظر در حالی داده می شود که مشخص نیست مبالغ هنگفت بنیاد ملی دموکراسی برای پیش بردن دموکراسی از کجا تامین می شود.

در این میان، متحدان ایالات متحده مانند عربستان سعودی همچنان در نابود کردن درخشش دموکراسی و ارزش های غربی هستند. از سوی دیگر مخالفان آمریکا یعنی ایران و روسیه رای دهندگانی حداقل 64 درصدی را پای صندوق های رای می آورند. در آخرین انتخابات ایران که مربوط به ریاست جمهوری بود، 70 درصد مردم ایران در انتخابات شرکت کردند.

موضع رسمی روسیه مبنی براین که سرنوشت اسد باید توسط مردم سوریه تعیین شود باعث ناامیدی در واشنگتن شده است. واشنگتن نمی داند که روسیه چه بخشی از “اسد باید برود” را درک نمی کند؟ هرچند نشانه هایی از پیشرفت در این زمینه وجود دارد.

با توجه به پشتیبانی روسیه از دولت های مردمی و پایدار و همچنین حمایت از خودمختاری کریمه، جای تعجب نیست که آمریکا از دست روسیه خشمگین باشد. آیا روسیه ماموریت مقدس بهره بردای از ملت ها به بهانه ترویج دموکراسی را سرقت می کند؟ در نهایت ایالات متحده مدت هاست که درک متفاوتی از مفهوم پیشرفت دموکراسی دارد. مفهومی که از زمان ویلسون در سال 1907 به شکل ایده آلی تعریف شده است.

منبع: راشا اینسایدر/ مترجم: روزبه آرش

  

[ad_2]

لینک منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *