حفر و تكميل ۱۱ حلقه چاه نفت و گاز در خليج فارس

[ad_1]

به گزارش شانا، سیامک افشاری گفت: در ارتباط با حفر و تکمیل این چاه‌ها در مجموع 6 هزار و ۲۴۰ متر حفاری شد که 2 هزار و ۵۱۲ متر به چاه‌های توسعه ای و سه هزار و ۷۲۷ متر به چاه‌های تعمیری اختصاص داشت.

وی با اشاره به این که شرکت ملی حفاری سه دستگاه حفاری دریایی ملکی در اختیار دارد، گفت: با تلاش مستمر کارکنان سختکوش مدیریت عملیات دریا، دستگاه حفاری مدرس در این دوره در منطقه درود – خارک، دو حلقه چاه توسعه ای (جدید) حفاری و سه حلقه چاه دیگر را در مجموع به متراژ یک هزار و ۸۳۰ متر تعمیر و تکمیل کرد.

به گزارش شرکت ملی حفاری ایران، افشاری با بیان این که دستگاه مدرس از اول آبان ماه به مدت سه ماه برای تعمیرات دوره‌ای (اورهال) از مدار عملیات خارج شد، افزود: دکل دریایی مدرس در عین حال موفق شد پارسال حفاری یک حلقه چاه را پنج روز زودتر از برنامه به پایان برساند.

مدیر عملیات حفاری در دریا شرکت ملی حفاری ایران به حفاری و تکمیل یک حلقه چاه در فاز ۱۱ طرح توسعه میدان گازی پارس جنوبی در مدت پیش گفته به وسیله دستگاه حفاری شهید رجایی اشاره و یادآور شد: بازسازی و نوسازی این دستگاه در دستور کار قرار دارد.

وی اظهار کرد: دستگاه حفاری مورب نیز که در منطقه ابوذر – خارک استقرار دارد در یک سال گذشته موفق به حفاری و تکمیل دو حلقه چاه توسعه ای و سه حلقه چاه تعمیری در مجموع به متراژ چهار هزار و ۴۰۹ متر شد که حفاری2 حلقه چاه را ۲۱ روز زودتر از زمان پیش بینی شده از سوی کارفرما انجام داد.

افشاری گفت: دکل دریایی مورب پس از مراحل بازسازی در اهواز از اوائل خردادماه ۹۵ در موقعیت سکوی ابوذر مستقر و عملیاتی شده بود.

مدیر عملیات حفاری در دریا شرکت ملی حفاری ایران ضمن تاکید بر اهمیت آموزش های تخصصی حین خدمت، افزود: در سال ۹۵ در مجموع ۷۶ دوره آموزشی از سوی اداره آموزش و تجهیز نیروی انسانی تعریف شد که همکاران در مدت چهار هزار و ۵۰۰ نفر ساعت این دوره‎ها را گذراندند.

حوزه معاونت مدیرعامل شرکت ملی حفاری ایران در عملیات حفاری دارای چهار مدیریت حفاری در خشکی و یک مدیریت حفاری در دریاست که این مدیریت‎ها با هدف شتاب بخشی در اجرای عملیات حفاری و پاسخگویی به موقع به نیاز شرکت‎های متقاضی ایجاد شده است.

[ad_2]

لینک منبع

پرواز دوباره نفت ايران بر فراز اوپك

[ad_1]

به گزارش شانا، دولت یازدهم که سر کار آمد، تولید و صادرات نفتمان اوضاع خوبی نداشت، صادرات نفت خام کمتر از یک میلیون بشکه در روز و تولید نفت هم به کمتر از 3 میلیون بشکه در روز رسیده بود.

این جایگاه برای ایران بعنوان یکی از موسسان کشورهای تولید کننده نفت (اوپک) قابل قبول نبود از همین روی، بیژن زنگنه، وزیر نفت در نخستین حضور خود در اوپک در 13 آذرماه 1392 (شرکت در یکصد و شصت و چهارمین نشست اوپک) صراحتا اعلام می کند: «حتی اگر بهای جهانی نفت خام به سطوح 20 دلار برای هر بشکه برسد من از حق ایران برای افزایش تولید روزانه چهار میلیون بشکه نخواهم گذاشت.»

این اظهارات زنگنه، پس از هشت سال دوری از نشست‌های اوپک به مذاق برخی از کشورهای این سازمان که توانسته بودند در سالهای نبود یک وزیر قدرتمند، حق ایران را در اوپک و بازارهای جهانی نفت بگیرند، خوش نیامد، علی النعیمی، وزیر نفت عربستان در نشست 164 اوپک بلافاصله به این اظهارات زنگنه واکنش نشان داد: « وزیر نفت ایران به واقع چنین حرفی زده است.»

در سایه بی تدبیری مسئولان دولت گذشته، سهم تولید نفت ایران در اوپک از سوی برخی اعضای دیگر گرفته شد زیرا وزیر نفت دولت دهم در کنفرانس دسامبر 2011 (آذرماه 1390) پای نامه ای را امضا کرده بود که بر اساس آن سقف تولید اعضا برداشته شد و به این ترتیب ایران که به دلیل تحریم ها تولیدش افت کرده بود، میدان را به سایر رقبا از جمله کشورهای عربی واگذار کرد.

در سال 2011 (90 – 89) سیستم سهمیه بندی پیشین اوپک که سقف تولید هر کشوری را جداگانه تعیین می کرد با رای مثبت نمایندگان وقت ایران در کنار دیگر آرا لغو شد. این موضوع به پیشنهاد کشورهای عربی و به بهانه وارد کردن عراق به سیستم کلی سهمیه بندی و با پشتیبانی برخی دیگر از کشورها در آن زمان برقرار شد.

جایگاه ایران در اوپک از نگاه زنگنه، که در سالهای حضورش در اوپک از جمله تصمیم گیران اصلی بود، مناسب نبود و وی تلاش کرد از همان نشست نخست با جدیت و بی پروا از حق ایران دفاع کند، آنجا که خبرنگاری در نشست 164 اوپک از او می پرسد چنانچه بازار با مازاد عرضه روبرو شود، قیمت‌ها پایین می آید، اعلام می کند: « این مشکل آن دسته از کشورهایی است که نفت اضافی وارد بازار می کنند اما در هر حال فکر می کنم که اوپک عاقل است و در زمان‌های  مختلف این تدبیر و عقلانیت خود را نشان داده است.»

این پافشاری وزیر نفت در اوپک و رسیدن به جایگاه واقعی ایران در این سازمان با وجود کارشکنی برخی دلواپسان داخلی، تا بدانجا ادامه پیدا کرد که در نشست یکصد و هفتاد و یک اوپک در 10 آذرماه 1395 ایران توانست با اقتدار احقاق حق کند و بار دگر به قله تصمیم گیری اوپک صعود کند. ایران در این نشست توانست مجوز افزایش تولید 90 هزار بشکه نفت در روز را دریافت کند در حالیکه سایر اعضا موظف به کاهش و تثبیت تولیدشان شدند.

بر اساس تصمیم نشست 171 اوپک، اعضای این سازمان مکلف شدند یک میلیون و 200 هزار بشکه کاهش تولید دهند و آن را به 32 میلیون و 500 هزار بشکه در روز برسانند؛ همه کشورها موظف شدند 4.5 درصد از آخرین تولید خود را که بر پایه ماه اکتبر 2016 است کاهش دهند جز ایران؛ پایه تولید نفت خام ایران، پس از ماه‎ها جنگ روانی، درگیری، آمد و رفت و بحث‎های فراوان و اعصاب خرد کن، سرانجام بر مبنای بالاترین رقم تولید تاریخی ایران در سال 2005 بر مبنای گزارش منابع ثانویه، سه میلیون و 975 هزار بشکه در روز در نظر گرفته شد و بر این اساس، موافقت شد ایران تولید خود را به طور میانگین 90 هزار بشکه نسبت به رقم ماه اکتبر، در 6 ماه آینده که دوره اعتبار این تصمیم است، افزایش دهد.

رکورد کاهش صادرات نفت در دولت دهم

وضع صادرات نفت خام هم اما در ابتدای این دولت، وضع درستی نداشت، دولت دهم که در بسیار از بزنگاه های کشور عملکرد درخوری نشان نداده بود در این بخش هم یک رکورد منفی از خود به جای گذاشت و با صادرات یک میلیون و 130 هزار بشکه در سال 91 کمترین میزان صادرات نفت خام را از سال 1360 تا آن سال را به نام خود ثبت کرد، کاهشی که نه تنها التیامی بر زخمهای اقتصاد ایران که بسیاری مدعی اند باید جلوی خام فروشی گرفته شود، نبود بلکه در روزهای نفت 140 دلاری هم دردی از اقتصاد کشور دوا نکرد و در حالی که سایر صادرکنندگان نفت بر امواج خوشحالی نفت گران سوار شدند ما تنها نظاره گر آنها شدیم.

میزان تولید نفت در دولت قبل با وجود آنکه میزان درآمدهای نفتی به بیش از 578 میلیارد دلار رسید، لاک پشتی افزایش یافت. افزایش قیمت نفت اما سبب شد تا کاهش تولید نفت در این سالها کمتر به چشم بیاید.

زمانی که دولت نهم در سال  1384 سرکار آمد ایران بطور میانگین روزانه 2 میلیون و 602 هزار بشکه نفت صادر می کرد. میانگین صادرات روزانه نفت ایران بین سال‌های 85 تا 88 به ترتیب 2 میلیون و 433 هزار بشکه، 2 میلیون و 480 هزار بشکه، 2 میلیون و 56 هزار بشکه و 2 میلیون و 133 هزار بشکه بوده است.

میزان صادرات نفت ایران پس از انقلاب

در سال 1357، صادرات نفت ایران به صورت روزانه حدود 3455 هزار بشکه بوده است. در سال 1358، این رقم به 2632 هزار بشکه و در سال 1359 ناگهان صادرات روزانه نفت ایران به 770 هزار بشکه رسید.

در سال 1360، روزانه بطور متوسط 791 هزار بشکه نفت ایران به جهان صادر شده است. این میزان در سال 1361 به 1686 هزار بشکه می‌رسد. در سال بعد یعنی 1362 صادرات نفت ایران به 2045 هزار بشکه در روز رسیده اما در سال 1363، صادرات نفت ایران بار دیگر کاهش یافته و به 1607 هزار بشکه در روز می رسد.

در سال 1364، کاهش صادرات نفت ایران ادامه دارد و به 1460 هزار بشکه در روز می‌رسد. در سال 1365 میانگین صادرات روزانه نفت ایران 1250 هزار بشکه در روز بوده است. در سال 1366 هر روز 1546 هزار بشکه نفت از ایران به جهان صادر شده است و در سال 1367 این رقم باز هم افزایش داشته و به 1647 هزار بشکه در روز می‌رسد.

در سال 1368 صادرات نفت ایران به روزانه 1823 هزار بشکه در روز و در سال 69، از مرز دو میلیون بشکه در روز گذشته و به 2224 هزار بشکه می‌رسد. به این ترتیب میانگین صادرات نفت ایران در دهه 60 شمسی چیزی نزدیک به 1607 هزار بشکه در روز برآورد می‌شود.

جهش صادرات نفت در دهه 70

اما در دهه 70، میانگین صادرات نفت ایران به طرز قابل توجهی افزایش می‌یابد. بر این اساس، در سال 1370، بطور متوسط ایران روزانه 2460 هزار بشکه نفت صادر کرده است. در سال 1371 صادرات روزانه نفت ایران به 2397 هزار بشکه می‌رسد. در سال 1372 روزانه 2184 هزار بشکه از ایران نفت به جهان صادر شده است که این رقم در سال 1373 به 2220 هزار بشکه در روز می‌رسد.

در سال 1374 صادرات روزانه نفت ایران برابر 2290 هزار بشکه در روز بوده که در سال 1375 صادرات روزانه به 2441 هزار بشکه می‌رسد. در سال 1376 بطور متوسط هر روز 2342 هزار بشکه از ایران به جهان نفت صادر شده است و در سال 1377 صادرات روزانه نفت ایران به 2300 هزار بشکه می‌رسد. در سال 1378 هر روز بطور میانگین 2079 هزار بشکه نفت ایران صادر شده است که این رقم در سال 1379 به 2345 هزار بشکه می‌رسد.

به این ترتیب میانگین صادرات روزانه نفت ایران در دهه 70 شمسی چیزی حدود 2305 هزار بشکه بوده است.

وارد دهه 80 شمسی می‌شویم. در سال 1380 میانگین صادرات روزانه نفت ایران برابر 2208 هزار بشکه بوده است که این میزان با کاهش در سال 1381 به 2021 هزار بشکه می‌رسد. در سال 82 صادرات نفتی ایران بطور متوسط روزانه 2396 هزار بشکه است که در سال 1383 این میزان به 2548 هزار بشکه در روز می‌رسد. در سال 1384، بطور میانگین روزانه 2602 هزار بشکه نفت صادر شده است.

میانگین صادرات روزانه نفت ایران بین سالهای 85 تا 88 به ترتیب 2 میلیون و 433 هزار بشکه، 2 میلیون و 480 هزار بشکه، 2 میلیون و 56 هزار بشکه و 2 میلیون و 133 هزار بشکه بوده است.

صادرات نفت ایران در سال 91 به کمتر از روزانه یک میلیون و 130 هزار بشکه می رسد که نسبت به سال 90، حدود 49 درصد کاهش نشان می دهد، صادرات نفت در سال 90، 2 میلیون و 214 هزار بشکه در روز بوده است.

نفت، نفت، نفت… و باز هم نفت

وابستگی اقتصاد ایران به نفت امری تاریخی است. دولت یازدهم اما در چهار سال گذشته و با وجود نوسانهای قیمت نفت موفق شده است تا وابستگی بودجه کشور به نفت را کاهش داده و درآمدهای آن را برای آینده کشور ذخیره کند. ظرفیت تولید و صادرات نفت را افزایش داده و اکنون جایگاهی در خور در تامین امنیت انرژی دنیا به خود اختصاص داده است. موضوعی که قدرت اقتصادی ایران را در جهان تثبیت کرده است. شاید عده ای ارقام و آمار روی کاغذ را صرفا در حد چند رقم ریاضی ببینند، اما همین ارقام واقعیت های اقتصادی کشور و افق توسعه آن را نشان می دهند. ارقامی که به سادگی به دست نمی آیند و باید نسبت به آن بسیار حساس بود. دولت یازدهم برخلاف 2 دولت قبل از خود که صندوق توسعه ملی را با قلکی بزرگ که هرگاه دوست داشت از آن برداشت می کرد، اشتباه گرفته بود، از منابع مالی کشور در این صندوق صیانت کرده و تاکنون بیش از 44 میلیارد دلار در آن ذخیره کرده است و در صورت تداوم سیاست های آن در دولت دوازدهم، پیش بینی می شود تا 60 میلیارد دلار دیگر نیز به ذخایر آن افزوده شود تا ایران در بدو ورود به قرن پانزدهم هجری شمسی، بیش از  یکصد میلیارد دلار ذخایر ارزی برای توسعه ملی در اختیار داشته باشد.

[ad_2]

لینک منبع

حضور بيش از 4000 شركت داخلي و خارجي در نمايشگاه نفت

[ad_1]

به گزارش شانا، محمد ناصری، مدیر بیست و دومین نمایشگاه بین‎المللی نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی امروز (دوشنبه، 11 اردیبهشت ماه) در یک نشست خبری، با بیان این مطلب افزود: با توجه به این‎که بسیاری از شرکت‎ها نماینده یک هلدینگ و یا مجموعه‎ای مشتمل بر چند شرکت هستند، در این نمایشگاه، هزار و 16 غرفه داخلی به نمایندگی از حدود 2 هزار و 500 شرکت و 811 غرفه خارجی به نمایندگی از حدود هزار و 500 شرکت از 37 کشور دنیا حضور پیدا می‎کنند.

تهران میزبان بزرگترین نمایشگاه بین‎المللی نفت در خاورمیانه

ناصری نمایشگاه بین المللی نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی ایران را از لحاظ وسعت و تعداد شرکت‎کنندگان، نخستین نمایشگاه در سطح خاورمیانه و پنجمین نمایشگاه در سطح دنیا خواند.

وی گفت: در بخش خارجی، شرکت‎های آلمانی با در اختیار گرفتن سه هزار متر مربع، بیشترین فضا و چینی‎ها بیشترین تعداد شرکت‎های حاضر را به خود اختصاص داده‎اند.

به گفته ناصری، از لحاظ تعداد شرکت‎های خارجی حاضر در نمایشگاه بیست و دوم پس از چین، ایتالیا، هلند، فرانسه و انگلیس در رتبه‎های بعدی قرار دارند.

مدیر بیست و دومین نمایشگاه بین‎المللی نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی با بیان این‎که کشورهای چین، آلمان، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، ترکیه، روسیه، ژاپن، هلند، اتریش، کره جنوبی و استرالیا به صورت پاویون در نمایشگاه حضور خواهند یافت، افزود: شرکت‎های معتبر فعال در صنعت نفت یا در قالب غرفه‎ و یا با اعزام تیم کارشناسی خود، در این نمایشگاه حضور پیدا می‎کنند.

وی در پاسخ به این سئوال که آیا شرکت‎های آمریکایی نیز در نمایشگاه امسال حضور خواهند داشت، از حضور یک شرکت آمریکایی خبر داد.

تقاضای حضور در نمایشگاه 4 برابر فضای موجود

ناصری از همکاری با 15 بازاریاب مشتمل بر 2 بازاریاب داخلی و 13 بازاریاب بین‎المللی برای برگزاری این نمایشگاه خبر داد و با اشاره به 100 تا 120 میلیارد تومان گردش مالی برگزاری نمایشگاه بیست و دوم، رونق صنعت نمایشگاهی و افزایش بهره‎مندی از توان شرکت‎های خصوصی را از دستاوردهای جانبی نمایشگاه عنوان کرد.

وی با اشاره به حجم زیاد تقاضا برای حضور نمایشگاه بیست و دوم، ادامه داد: حدود 80 هزار متر مربع فضای خام نمایشگاه، تنها پاسخگوی یک چهارم تقاضاهای موجود بوده و این در حالیست که فضای مفید که امکان جانمایی غرفه‎ها را دارد، بالغ بر 55 هزار متر مربع است.

ناصری اشاره‎ای هم به افزایش قیمت پایه هر متر مربع فضای نمایشگاه در مقایسه با سال گذشته داشت و با یادآوری این‎که این قیمت‎گذاری در اختیار شرکت ملی نفت ایران نیست، ادامه داد: قیمت هر مترمربع فضای نمایشگاهی از حدود 375 یورو به 470 یورو افزایش یافت و با وجود نامه‎نگاری های ما مبنی بر کاهش قیمت، تصمیم گیرندگان بر این باور بودند که نمایشگاه نفت از کشش کافی در این زمینه برخوردار است.  

به گفته وی، این قیمت‎گذاری، برخی شرکت‎های داخلی را از حضور در نمایشگاه منصرف کرد.

جزئیات: زمان، جانمایی و نشست‎های خبری

وی با بیان این‎که نمایشگاه طبق روال تقریبا ثابت سال‎های گذشته، در بازه زمانی 16 تا 19 اردیبهشت ماه برگزار می‎شود، ساعت بازدید را هر روزه از 10 صبح تا 18 بعدازظهر اعلام و عنوان کرد: افتتاحیه نمایشگاه طبق روال هرساله، همزمان با نخستین روز برگزاری نمایشگاه، 16 اردیبهشت ماه از ساعت 10 تا 12 در سالن میلاد برگزار می‎شود.

ناصری در پاسخ به سئوالی درباره این‎که با توجه به مشکلات ترافیکی، چرا نمایشگاه امسال در شهر آفتاب برگزار نشد گفت: ما به این جابجایی علاقمند بودیم اما با وجود احداث چند سالن بزرگ در شهر آفتاب، بازهم ظرفیت و گنجایش آن برای برگزاری نمایشگاه نفت کافی نبود.    

وی افزود: روابط عمومی شرکت ملی نفت ایران به عنوان برگزارکننده و اداره کل روابط عمومی وزارت نفت در کسوت شورای سیاستگذاری بیست و دومین نمایشگاه بین المللی صنعت نفت ایفای نقش می کند.

ناصری احتمال داد که قرارداد ساخت لوله‎های CRA به عنوان یکی از بخش‎های طرح بومی سازی 10 گروه خانواده کالاهای پرمصرف مورد نیاز صنعت نفت در ایام نمایشگاه امضا شود.

وی با بیان این‎که نشست‎های خبری مدیران صنعت نفت و همچنین نشست‎هایی تخصصی با راهبری انجمن‏ها و بخش خصوصی در ایام نمایشگاه برگزار خواهد شد، ادامه داد: همچنین سعی شده است جانمایی شرکت‎ها با توجه به حیطه وظایف مجزا و مشخص باشد تا دسترسی علاقمندان به شرکت‎های مدنظر تسهیل شود. شرکت‎های بالادستی با محوریت شرکت ملی نفت ایران در سالن‎های 8 و 9، شرکت‎های میان‎دستی با محوریت شرکت ملی گاز ایران در سالن‎های 10 و 11 و شرکت‎های پایین‎دست با محوریت شرکت‎های پالایش و پخش فراورده‎های نفتی ایران و شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران در سالن‎های 14 و 15 مستقر هستند. البته در سالن‎های 12 و 13 نیز شرکت‎هایی از حوزه میان دست و پایین دست صنعت نفت مستقر هستند.

بیست و دومین نمایشگاه بین المللی نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی از تاریخ 16 تا 19 اردیبهشت ماه امسال در محل دائمی نمایشگاه‎های بین‎المللی تهران برگزار می‎شود.

[ad_2]

لینک منبع

ايران با تكميل پالايشگاه ستاره خليج فارس صادركننده بنزين مي‎شود

[ad_1]

به گزارش شانا، سردار عبادالله عبداللهی امروز (یکشنبه، 10 اردیبهشت‌ماه) در آیین بهره‎برداری رسمی از فاز نخست پالایشگاه میعانات گازی ستاره خلیج فارس که با حضور دکتر حسن روحانی، رئیس جمهوری و مهندس بیژن زنگنه، وزیر نفت و همزمان با ولادت حضرت امام حسین (ع)، روز پاسدار و همچنین روز ملی خلیج فارس برگزار شد، گفت: افتتاح پالایشگاه ستاره خلیج فارس همسو با اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل و تولید و اشتغال است.

وی افزود: اگر ما بر اساس راهبردهای کشور حرکت کنیم توانایی فتح قله‌های بزرگ را داریم.

فرمانده قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا (ص) با بیان این‌که باید بتوانیم به صادرات بنزین دست یابیم تصریح کرد: 83 درصد تجهیزات پالایشگاه ستاره خلیج فارس ساخت داخل بوده است، البته در برخی موارد ساخت کالای داخلی به صرفه نیست.

عبداللهی عنوان کرد: امروز ظرفیت عظیمی در داخل کشور وجود دارد که می‌توانیم از این ظرفیت‎ها استفاده کنیم.

وی گفت: با بهره‌برداری از مرحله نخست پالایشگاه ستاره خلیج فارس روزانه ١٢ میلیون لیتر بنزین یورو ٤، چهار و نیم میلیون لیتر گازوییل یورو ٤، یک میلیون لیتر نفت سفید یورو٤ و یک میلیون و ٣٠٠ هزار لیتر گاز مایع (ال ‎پی ‎جی) یورو٤ تولید می‎شود.

عبداللهی افزود: با بهره‌برداری کامل از پالایشگاه ستاره خلیج فارس با تولید ٣٦ میلیون لیتر بنزین با کیفیت یورو ٤ و ٥، تولید بنزین در کشور به بیش از ١٠٠ میلیون لیتر در روز خواهد رسید که افزون بر قطع واردات بنزین، امکان صادرات این فرآورده و افزایش کیفیت سوخت مصرفی داخل نیز فراهم شده و ایران به جرگه صادر کنندگان بنزین می‌پیوندد.

[ad_2]

لینک منبع

كشورهاي آسياي ميانه با توافق كاهش عرضه نفت همراه مي‌شوند

[ad_1]

به گزارش خبرگزاری رویترز، خالد الفالح، وزیر انرژی عربستان، دیروز (شنبه 9 اردیبهشت) اعلام کرد میان کشورهای منطقه آسیای میانه، درباره وضع بازار نفت و سطح تولید، اجماع وجود دارد.

وی که در جریان بازدید از کشورهای آسیای میانه به ترکمنستان سفر کرده است، همچنین اعلام کرد در این منطقه درباره ضرورت پایبندی به توافق کاهش تولید، توافق وجود دارد.

پیش از این بیژن زنگنه، وزیر نفت ایران، از مشاهده نشانه های مثبت از توافق کشورهای عضو و غیر عضو اوپک برای کاهش تولید نفت، خبر داده بود.

[ad_2]

لینک منبع

تحليل اثرگذاري انقلاب تكنولوژي بر بازار نفت خام

[ad_1]

در سال‎های اخیر رویکرد عربستان سعودی مبنی بر از میدان به‎ در کردن رقبا با استفاده از افزایش تولید و کاهش سطح قیمت بوده و با این رویکرد توانسته است بسیاری از شرکت های کوچک تولیدکننده نفت شیل آمریکا را از صحنه رقابت جهانی خارج کند؛ در عین حال این موضوع موجب ارتقا کارآیی تولید در شرکت‎های بزرگ تر شده است.

پیشرفت های تکنولوژیک در زمینه حفاری طی یک دهه گذشته موجب کاهش هزینه تولید نفت شیل در سراسر آمریکا شده و انقلابی در زمینه انرژی و افزایش تولید ایجاد کرده است که از آن می توان به عنوان انقلاب دوم نام برد. تولیدکنندگان نفت شیل برای باقی ماندن در بازار، هزینه‎های خود را هر چه بیشتر کاهش دادند. پیشرفت‎های تکنولوژیک به تولیدکنندگان اجازه داد تا نفت بیشتری تولید کنند و هزینه تولید را برای سودده بودن فروش نفت به نصف برسانند. حدود هشت سال پیش، هیچ کس به دلیل هزینه‎‏های بالای تولید، نامی از شیل نمی شنید، اما اکنون با توسعه فناوری جهش‎های بزرگی در این حوزه اتفاق افتاده است.

به نظر می رسد عربستان در پیشبرد سیاست‎های نفتی خود در بازار نفت ناخواسته به منافع آمریکا خدمت کرده و شرکت‌های نفتی آمریکایی تحت فشار قیمت پایین نفت خام هزینه‌های خود را به شدت کاهش داده و در حال حاضر توان رقابتی بالایی را در برابر نفت متعارف بدست آورده‌اند. مهندسان آمریکایی موفق شده اند با استفاده از شیوه های نوین فناوری و نیز مدیریت مالی و بازرگانی بهتر، از هزینه های تولید نفت شیل به شدت بکاهند. امری که به معنی كاهش وابستگی آمریکا به خرید نفت خارجی و همچنین استفاده کانادا و دیگر کشورهای دارای نفت شیل از این توان و در نتیجه در دست گرفتن قیمت نفت خام در بازارهای جهانی است.

طی چند ماه اخیر چند نمودار جالب از شرکت‌های خدمات مشاور انرژی در خصوص بهره‌وری نفت شیل انتشار یافت که این نمودارها نشان دهنده چگونگی تأثیر چشمگیر تکنولوژی در سقوط هزینه‌های تولید نفت شیل آمریکا است. بر اساس شکل-1 در طی چند سال گذشته قیمت سربه‎سری سرچاهی برای تولیدکنندگان اصلی نفت شیل از متوسط 80 دلار به حدود 35 دلار در هر بشکه کاهش یافته که نشان دهنده کاهش 55 درصدی در این زمینه است.

 
نمودار

در خصوص کاهش قیمت سربه‎سری تولید در میادین نفت شیل، میدان پرمین میدلند کاهش چشمگیری را در هزینه‎ها تجربه کرده است بطوری که قیمت تولید از 98 دلار در سال 2013 به 38 دلار در هر بشکه در سال 2016 رسیده است. همچنین بسته به میانگین پرداخت حق الامتیاز بیشتر، میزان کاهش در تولید و تفکیک نوع میدان هیدروکربنی، میدان ایگل فورد بیشترین قیمت سربه‎سری سرچاهی را در میان بازیگران عمده نفت شیل در سال 2016 تجربه کرده است.

عوامل متفاوتی در کاهش قیمت سربه‎سری سرچاهی بازیگران نفت شیل تأثیر گذار بوده است که از جمله آن به موارد ذیل می توان اشاره کرد:

تغییر در ساختار بهره وری یعنی ارتقاء عملکرد چاه که از طریق پیشرفت در تخمین بازیافت نهایی قابل اندازه گیری است.

ارتقای دستاوردهای بهره وری و سود که از طریق تأثیر در هزینه پایین حفاری و تکمیل چاه قابل اندازه گیری است.

عامل کاهش قیمت جهانی نفت خام.

به منظور درک بهتر تأثیر بهره‌وری به‌ویژه پیشرفت تکنولوژیک در عملیات حفاری در نمودار شماره-2 تعداد کل چاه های حفاری شده در هر ماه توسط هر دستگاه حفاری در سه ماه چهارم سال 2106 و سه ماه اول سال 2017 نشان داده شده است. بر اساس این اطلاعات بطور میانگین هر دستگاه حفاری در سال 2017 ماهانه 2 چاه افقی حفاری می کند که این موضوع بیان کننده سرعت در بروز رسانی فناوری‌های حفاری در کشور آمریکا به‎ویژه میدان‎های شیل است. این عدد در اکثر کشورهای دنیا بین 2 تا 10 حلقه چاه توسعه ای در سال به ازای هر دستگاه حفاری است.

 

نمودار  

سرعت تأثیرگذاری نفت شیل در بازار و توسعه مستمر بهره‎وری پاسخی کارآمد به تحقیقات یک دهه گذشته صنعت در خصوص افزایش منابع هیدروکربوری در مواجه با چالش های فنی، مناطق با هزینه تولید بالا بوده است. بر این اساس رقابتی سخت بین کشورهای تولید کننده نفت برای ارائه قراردادهای به اندازه کافی جذاب با شرایط مالیاتی مناسب برای جذب سرمایه گذاری های بیشتر به راه افتاده است. این موضوع در واقع یک تغییر ساختاری در کاهش قیمتهاست که در منحنی هزینه تولید نفتخام در شکل شماره-3 نشان داده شده است. در منحنی مذکور هزینه تولید به طور قابل ملاحظه‎ای از سال 2014 تا سال 2017 کاهش یافته است که نتیجه افزایش در بهره وری نفت شیل است. تغییر مذکور تولیدکنندگان با هزینه پایین اوپک را به سمت تمرکز بر سهم بازار، بالا بردن تولید نفت خام تا حد ممکن، استفاده از منابع داخلی یا ایجاد انگیزه برای فعالیت بیشتر شرکت‌های نفتی بین المللی از طریق ایجاد ساختارهای قراردادی جذابتر و یا اعمال رژیم های مالیاتی مناسبتر سوق داده است.

 در خصوص سایر نقاط جهان، کشورهای تولید کننده نفت خام باید برای جذب سرمایه، از طریق پایین آوردن قیمت و کاهش هزینه ها به منظور تبدیل شدن به یک رقیب جدی تلاش کنند و یا از طریق بازار معاملاتی و پایین آوردن نرخ مالیاتی به رقابت بپردازند.

 
نمودار

تعادل جدید تا زمانی جوابگوست که دستیابی به سرمایه برای بازیگران نفت شیل آسان باشد. چنانچه بانک فدرال ایلات متحده ناگزیر باشد که در باره دسترسی آسان به اعتبار برای شرکت‎های نفتی فعال در میدان‎های شیل سخت گیری کند، باعث نیاز برای دستیابی به سود حاشیه بیشتر می شود و وضع موجود در گذشته بازمی گردد. در واقع دسترسی آسان به سرمایه ضرورت انقلاب شیل بود. بر همین اساس سرمایه بسیار زیاد، تولید بسیار زیاد و در نتیجه سقوط قیمت‎ها را در پی خواهد داشت و در واقع از کاهش هزینه‎ها می توان به عنوان انقلاب دوم یاد کرد.

تمامی موارد فوق الذکر بدین معنی است که برای کشور عربستان سعودی فقط گزینه‌های بد وجود دارد. کاهش تولید باعث افزایش قیمت و لاجرم تاخت و تاز نفت شیل در بازار و نتیجتاً کاهش سهم عربستان یا بازگشت شرایط گذشته یعنی قیمت های پایین نفت خام است و با این روند، سقوط درآمدهای عربستان سعودی و ایجاد بحران بودجه برای این کشور محتمل است. با توجه به اطلاعات ارائه شده، به نظر می‌رسد ادامه این روند عربستان سعودی را از نقش یک کشور تأثیر گذار بر قیمت جهانی نفت خام منحصراً به مدیر ذخایر نفتی تبدیل می کند.

بر اساس آخرین گزارشات اداره اطلاعات انرژی آمریکا تولید نفت آمریکا برای 10 هفته متوالی از 17 هزار بشکه تا 9 میلیون و 253 هزار بشکه در روز تا پایان هفته دهم یعنی 14 آوریل افزایش یافته است. از طرف دیگر با کاهش تولید نفت اوپک و سایر تولیدکنندگان و با افزایش تولید آمریکا بازار به تعادل می رسد و این موضوع بدین معنی است که آمریکا سهم خود را به آرامی در بازار افزایش می دهد.

بر اساس شکل شماره-4 صادرات نفت آمریکا به سایر نقاط جهان به جز کانادا در پنج ماه اول سال 2016 حدود 501 هزار بشکه به 16 کشور بوده است در حالیکه در سال 2015 کل صادرات نفت خام آمریکا 43 هزار بشکه در روز به 10 کشور جهان بوده است.

 

نمودار

تغییرات اخیر در استراتژی عربستان سعودی یعنی تغییر از اهداف سهم بازار به حمایت برای حفظ قیمت نفت خام حدود 50 دلار به منظور فروش بهتر سهام آرامکو موجب تسریع در بازگشت و افزایش تولیدکنندگان نفت شیل شده است. همچنین با ادامه افزایش تعداد دستگاه های حفاری در میدان‎های نفت شیل آمریکا، روند افزایشی تولید نفت خام آمریکا نیز طی ماه های آتی تسریع می شود.

بر اساس مطالب فوق به نظر می رسد در سال‌های آتی صنعت نفت جهان با روند تغییرات اساسی ذیل روبرو شود:

بدون شک منابع نامتعارف نقش مهمی در عرضه نفت خام و گاز بازی خواهند کرد.

عربستان به ادامه سیاست‌های خود در اوپک در خصوص از دست رفتن تاثیر اوپک بر قیمت نفت خام در مقابله با تولید کنندگان نفت شیل ادامه خواهد داد.

جریان تولید نفت خام با یک تغییر اساسی مواجه خواهد شد. صادرات نفت مسیر خود را از خاورمیانه به سمت کشورهای آسیایی به جای ایالات متحده و اتحادیه اروپا تغییر خواهد داد.

قیمت میانگین 50 دلار در هر بشکه به جای 100 دلار در هر بشکه، قیمت جدید نفت خام خواهد بود. قیمت جدید نفت بر همین روال باید باقی بماند. حفظ سهم بازار نفت در جهان در حال رشد مصرف انرژی یکی از دلایل اصلی آن است.

سرمایه گذاری در بخش اکتشاف و تولید از منابع نامتعارف ادامه خواهد یافت و بیشتر نیز خواهد شد تا ارزش منابع نامتعارف در دنیای انرژی برای سایر تولیدکنندگان نفت قابل درک شود.

 

                                                                                                 تحلیلگر حوزه انرژی
                                                                                                  عبدالصمد رحمتی

[ad_2]

لینک منبع

آمار دروغ ممنوع؛ واقعيت را بگوييد

[ad_1]

به گزارش شانا، صنعت پتروشیمی کشور اگرچه یکی از صنایعی بود که در دوران تحریم هم توانست با ارزآوری کشور را از وضعیت وخیمی که دولت گذشته برای آن درست کرده بود، برهاند اما نتوانست به تمام ظرفیت‌های تولید خود در این سالها به خصوص در صنایع پایین دستی دست پیدا کند، تحریم‌ها در کنار خصوصی سازی نادرست این مجتمع‌ها،  پتروشیمی را از راه توسعه ای که جهش نخست آن در سال 76 آغاز شده بود، دور کرد.

در دولت یازدهم اما تلاش شد، صنعت پتروشیمی که 80 درصد آن به بخش خصولتی واگذار شده بود سروسامان بخشیده شود و وزارت نفت خارج از وظایفه اش به مدد این صنعت نیمه جان بشتابد، افزایش حدود 10میلیون تن به تولید محصولات پتروشیمی در عمر دولت یازدهم با نقش حاکمیتی شرکت ملی صنایع پتروشیمی شوخی نیست.

در شرایطی که بار اصلی تحریمها بر دوش این دولت نهاده شده بود، ظرفیت تولید محصولات  پتروشیمی کشور به حدود 62 میلیون تن رسیده است و قرار است امسال نیز هفت طرح پتروشیمی با سرمایه گذاری 9 میلیارد دلار به بهره برداری برسد که با تحقق آن ظرفیت اسمی تولید محصولات پتروشیمی به 72 میلیون تن افرایش می یابد.

این ادعای آقای کاندیدا، اما از نگاه کارشناسان دور نماند، محمدحسن پیوندی، یکی از چهره های مطرح صنعت پتروشیمی می گوید: در حال حاضر در کشور حدود 62 میلیون تن ظرفیت تولید در صنعت پتروشیمی وجود دارد که تعداد شاغلین آن به 500 هزار نفر هم نمی رسد.

او می گوید: اگر بخواهیم در کشور یک واحد متانول، کود اوره، پلی الفین مثل جم و یا بندر امام  احداث کنیم زودتر از 5 سال تمام نمی‌شود.

عباس شعری مقدم، مدیرعامل سابق شرکت ملی صنایع پتروشیمی هم معتقد است: میزان اشتغالزایی تولید هر یک میلیون تن محصول پتروشیمی در بخش بالادستی پتروشیمی حدود 2 هزار نفر و در بخش پایین دستی 20 تا 30 هزار نفر است.

او با بیان این که در مقابل تولید هر یک میلیون تن محصول پتروشیمی به میزان 20 تا 30 هزار نفر نیز در صنایع وابسته پایین دستی، فرصت اشتغال ایجاد می شود، تصریح می کند: اکنون شمار زیادی از واحدهای تولیدی بخش پایین دستی پتروشیمی به علت نبود فناوری‌های جدید، تعطیل شده و یا حجم کار خود را کاهش داده و با یک شیفت کاری، فعالیت می کنند.

جذب سرمایه گذاری خارجی هم از نگاه عباس شعری مقدم دور نمی ماند و می گوید: برای افزایش تولید محصولات پتروشیمی باید سرمایه گذاری های جدید نیز جذب شود که تحقق آن به امنیت سرمایه گذاری در کشور نیاز دارد.

این نکته قابل گفتن است که، صنایع مادر اصولا برای ایجاد اشتغال نیستند و برای ایجاد درآمد و ارزش افزوده بیشتر برای کشور احداث می‌شوند در حالی‌که اگر شرایط در صنایع پایین‌دست فراهم شود، می‌توان به واسطه ورود سرمایه‌گذارهای خارجی و حضور در بازارهای جهانی انتظار ایجاد شغل و توسعه داشت، زیرا درآمدهای نفتی در نهایت برای حل مشکلات روزمره ما کفایت می‌کند و نمی‌توان برای سرمایه‌گذاری به منظور دست یافتن به توسعه روی آن حساب کرد پس در گام نخست باید سرمایه‌گذار وارد کشور شود.

حجت میرزایی، معاون امور اقتصادی و برنامه ریزی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی هم معتقد است: اصولا صنایع پتروشیمی به‌عنوان صنایعی سرمایه‌بر شناخته می‌شوند که نسبت به میزان سرمایه‌گذاری انجام‌شده اشتغال‌زایی چشمگیری به همراه ندارند، ضمن اینکه پیوندهای پسین و پیشین این صنعت با اقتصاد ملی کشور ما کم است.

او می گوید: ایجاد هر شغل در صنعت پتروشیمی بین 30 تا 40 میلیارد تومان سرمایه‌ نیاز دارد، از نگاهی دیگر با سرمایه‌ای حدود 3 میلیارد دلار (12 هزارمیلیارد تومان) حداکثر 3 هزار شغل در یک مجتمع پتروشیمی ایجاد می‌شود؛ مانند آنچه در پتروشیمی جم شاهد بودیم.

با در نظر گرفتن میزان سرمایه‌ای که میرزایی برای ایجاد هر شغل در صنعت پتروشیمی به آن اشاره کرد، می‌توان نتیجه گرفت نیاز نخست ایجاد اشتغال در این صنعت، جذب سرمایه است؛ آن هم نه برای ایجاد 200 هزار شغل مستقیم به ازای هر یک میلیون تن تولید بلکه برای ایجاد سه هزار شغل در واحدی با ظرفیت تولید 3 میلیون و 79 هزار تن.

میرزایی می گوید: در حال حاضر با توجه به ظرفیت تولید حدود 62 میلیون تنی در صنعت پتروشیمی کشور، باید 24 میلیون نفر در این صنعت مشغول به کار بودند.
سیدحمید حسینی، عضو اتحادیه صادرکنندگان نفت، گاز و پتروشیمی نیز می گوید: هرکس فکر کند از طریق صنعت پتروشیمی‌ مخصوصا بخش بالادستی و میان دستی می‌توان اشتغالزایی کرد، به این معنا است که صنعت پتروشیمی‌ را نمی‌شناسد.

او با بیان این که میزان اشتغال در پتروشیمی تنها در بخش پایین دستی و آن هم در برخی از محصولات مانند پلاستیک با شرط و شروط فراهم است، تصریح می کند: امنیت سرمایه گذاری، دسترسی به آخرین تکنولوژی، بازار مناسب و روابط بین المللی خوب بخشی از این شروطها هستند.

حسینی می گوید: حتی اگر این شرایط هم فراهم باشد این رقم غیرکارشناسی است.

بی شک بیکاری یکی از مهمتین چالش‌های بزرگ این روزهای کشورمان است که بارها از سوی مسئولان ارشد دولت و از تریبون‌های مختلف عنوان کرده است اما این دلیل نمی شود که برای حل این مشکل، متوسل به آمار و وعده‌های دروغ در کارزار انتخابات شد، وعده های که بارها در عمر دولت نهم و دهم داده شد و عملی نشد. براستی اگر دولت نهم و دهم به وعده های خود در زمینه ایجاد اشتغال عمل کرده بود اکنون این همه بیکار داشتیم؟!!

[ad_2]

لینک منبع

آمادگي لينده براي سرمايه گذاري مستقيم در پتروشيمي ايران

[ad_1]

به گزارش شانا، امیرحسین زمانی نیا درباره مذاکره خود با مدیران شرکت لینده در حاشیه سیزدهمین همایش پتروشیمی ایران (IPF) اظهار کرد: این شرکت آلمانی آماده همکاری با ایران در چند طرح پتروشیمی است که در این زمینه مذاکره خوبی انجام شد و نتیجه آن نیز خوب بود.

وی با بیان این که راه‌های تامین مالی پروژه‌های صنعت پتروشیمی ایران با لینده در حال بررسی است، تصریح کرد: آنان معتقد بودند با وجود آن که بانک‌های اروپایی برای حضور در ایران احتیاط می کنند اما راه‎های مختلفی برای تامین مالی وجود دارد.

معاون امور بین الملل و بازرگانی وزارت نفت همچنین از ملاقات مدیران لینده با بیژن زنگنه، وزیر نفت در حاشیه این همایش خبر داد و گفت: این شرکت همچنین برای حضور در پروژه ایران ال ان جی ابراز تمایل کرده است.

زمانی نیا با تاکید بر این که خوشبختانه  مذاکرات بسیار خوب و جامعی با این شرکت آلمانی انجام شد، تصریح کرد: درصورت فراهم شدن شرایط این شرکت آماده است تا از منابع داخلی خود در ایران سرمایه گذاری کند.

بر اساس این گزارش، مدیران لینده همچنین روز شنبه (دوم اردیبهشت‌ماه) با مرضیه شاهدایی، معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران دیدار کردند.

نمایندگان لینده با تاکید بر این که علاقه‌مند به سرمایه گذاری و انتقال دانش فنی به ایران هستند اعلام کردند: به‌زودی شاهد توافق‌های نهایی با شرکت‌های مختلف ایرانی فعال در صنعت پتروشیمی خواهند بود.

بررسی نحوه مشارکت لینده در طرح پتروشیمی دماوند و نیز چند طرح متانول از جمله مهمترین محورهای مذاکرات لینده با مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران بود، همچنین دو طرف بر نقش مهم حمایت دولت‌ها برای تسهیل در نهایی شدن مذاکرات تاکید کردند.

به گزارش شانا، شرکت لینده پس از برجام بلافاصله پیشنهادهای مختلفی در زمینه‌های EPC و همچنین سرمایه گذاری ارائه کرده تا فعالیت خود را در صنعت پتروشیمی آغاز کند، دفتر نمایندگی این شرکت آلمانی با حضور زیگمار گابریل، معاون صدر اعظم و وزیر امور خارجه آلمان، 12 مهرماه 1395 در تهران فعالیت خود را از سر گرفت.

مردادماه پارسال (1395) و در دوره پسابرجام، قرارداد اعطای دانش فنی و مهندسی پایه کارخانه الفین، بوتادین، استخراج بنزن و هیدرودی آلکیلاسیون شرکت پتروشیمی کیان با شرکت آلمانی لینده با اعتبار ٣٤ میلیون و ٩٦٠ هزار یورو امضا شد.

این شرکت که در سال ١٨٧٩ میلادی تاسیس شد، بزرگترین شرکت فعال در زمینه گازهای صنعتی و مهندسی است. سهام گروه لینده، در همه بازارهای بورس اوراق بهادار موجود در آلمان، از جمله بورس فرانکفورت، معامله می‌شود.

[ad_2]

لینک منبع

بي‎توجهي به ازدياد برداشت، اتلاف سرمايه ملي است

[ad_1]

به گزارش شانا، حمیدرضا کاتوزیان، امروز (شنبه، دوم اردیبهشت ماه) در نخستین کنفرانس ازدیاد برداشت، با بیان این مطلب افزود: ازدیاد برداشت از مسائل حائز اهمیت کشور است و از آنجا که نفت و گاز سرمایه بین نسلی است، نمی توانیم با این سرمایه هر طور که می خواهیم رفتار کنیم.

وی با اشاره به این‎که بسیاری از میدان‌های نفتی در نیمه دوم عمر خود هستند، ادامه داد: خوشبختانه در دولت آقای روحانی به موضوع ازدیاد برداشت توجه شده است.

کاتوزیان یادآور شد: برجام، باب همکاری‌های بین المللی و بهره مندی از مشاوره‌های خارجی را در زمینه ازدیاد برداشت به روی کشور گشوده است و باید از این فرصت به بهترین نحو استفاده کرد.

[ad_2]

لینک منبع

بنيادهاي بازار نفت اميدوار كننده است

[ad_1]

به گزارش شبکه بلومبرگ، بانک آمریکایی گلدمن ساکس اعلام کرد افت قیمت نفت در هفته گذشته، هیچ توجیه بنیادینی نداشته است.

در گزارش هفته گذشته این بانک اعلام شده است که شتاب کاهش سطح ذخیره سازی نفت در آمریکا امیدوار کننده است و پیش بینی می شود که این روند در سه ماه دوم سال جاری میلادی، شتابی بیشتر پیدا کند.

تحلیلگران گلدمن ساکس اعلام کردند: از دید ما، دلیل فنی معاملاتی دلیل اصلی افت قیمت نفت بوده اند، نه دلایل بنیادین.

این کارشناسان، با تأکید بر پیش بینی خود مبنی بر رسیدن میانگین قیمت شاخص نفت خام برنت به 59 دلار در سه ماه دوم سال جاری میلادی، اعلام کردند گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا در هفته گذشته مبنی بر افت قیمت نفت، همسو با انتظارها بوده است.

[ad_2]

لینک منبع